Rota ("The Oath") is an early 20th-century Polish poem and anthem, once proposed to be the Polish national anthem. Rota's lyrics were written in 1908 by Maria Konopnicka while Poland regained their independence in 1918 after being in slavery for 123 years prior.
English translation:
We won't forsake the land we came from,
We won't let our speech be buried.
We are the Polish nation, the Polish people,
From the royal line of Piast.
We won't let the foe Germanize us.
So help us God!
So help us God!
To the last blood drop in our veins
We will defend our Spirit
Till into dust and ash shall fall,
The Teutonic windstorm.
Every doorstep shall be a fortress.
So help us God!
So help us God!
The German won't spit in our face,
Nor Germanize our children,
Our host will arise in arms,
Our spirit will lead the way.
We'll set out when the golden horn calls.
So help us God!
So help us God!
We won't have Poland's name defamed,
We won't step into a grave alive.
In Poland's name, in her honor
We lift our faces proudly,
A grandson will regain his forefathers' land
So help us God!
So help us God!
Polish text:
Nie rzucim ziemi, skąd nasz ród.
Nie damy pogrześć mowy.
Polski my naród, polski lud,
Królewski szczep Piastowy.
Nie damy, by nas zniemczył wróg.
Tak nam dopomóż Bóg!
Tak nam dopomóż Bóg!
Do krwi ostatniej kropli z żył
Bronić będziemy Ducha,
Aż się rozpadnie w proch i w pył
Krzyżacka zawierucha.
Twierdzą nam będzie każdy próg.
Tak nam dopomóż Bóg!
Tak nam dopomóż Bóg!
Nie będzie Niemiec pluł nam w twarz
Ni dzieci nam germanił,
Orężny wstanie hufiec nasz,
Duch będzie nam hetmanił.
Pójdziem, gdy zabrzmi złoty róg.
Tak nam dopomóż Bóg!
Tak nam dopomóż Bóg!
Nie damy miana Polski zgnieść
Nie pójdziem żywo w trumnę.
Na Polski imię, na jej cześć
Podnosim czoła dumne,
Odzyska ziemię dziadów wnuk.
Tak nam dopomóż Bóg!
Tak nam dopomóż Bóg!
